عادی بودن یک امر نسبی است. پدری که با استقلال پسر معلولش در دبیرستان روبروست. مثل یک فرد عادی، او نمیتواند درخواست پسرش را برای اینکه حداقل یک روز مثل یک فرد عادی زندگی کند، رد کرده یا موافقت نماید.
