آمین خواهیم گفت
پس از خرابی و تعمیرنشدن پل ایستگاه تنگ هفت، حسن که مسئول وسیله ابتدایی و ساده است که میتواند مسافران و کالاها را از روی رودخانه عبور دهد و «گرگر» نام دارد قدرت پیدا میکند. اصغر فرشته که در قطار محلی دست فروشی میکند، نزدیکترین دوست حسن است شبهایی که او به شهر برنمیگردد و در محل زندگی حسن واقع در کوپهای از قطار سوخته اقامت میکند، موجب اعتراض و محل اختلاف حسن با پیرمرد کم حرف و خشن راهبانی بنام «قادرقمی» میشود که خود را صاحب قطار سوخته میداند. حکم بازنشستگی قادرقمی و انتقال قطارسوخته توسط کارمند اداره راه آهن ناحیه «نادر نیرومند» به او ابلاغ میشود. انتقال افراد مختلفی که قصد عبور از رودخانه را دارند در زندگی معمولی و تکراری حسن باعث مسائلی میشود که به شناخت بیشتر او از آدمهای اطرافش کمک میکند.
